25-03-2013
Nunca é tarde no Porto, compre subir pola rúa de Mouzinho da Silveira, entre tendas de todo, mesmo de obxectos litúrxicos entre os que se pode atopar a imaxe de calquera santiño insospeitado...deixar a Estación do San Bento, punto de encontro da cidade, con ese rebulir de solemne cuarto de estar, entre azulexos coa historia de Portugal, obra de Xurxo Colaço. A rúa dos Aliados, a Praza da Liberdade, o modernista e literario Café Guarani, o Concello co ergueito beffroi, a rebuldeira rúa de Santa Catarina á que se abre o decimonónico Café Majestic.
Cando Rosalía estivo en Muxía os tombos batían nas paredes da casa do médico Leandro Abente Chans. Hoxe o mar óllase ao lonxe. A Muxía que coñeceu Rosalía era unha pequena vila “brandamente deitada no medio da ribeira”, que se estendía entre a Camposa, “seca e árida”, e os “altos penedos” do Corpiño, monte este que dá abrigo á vila dos nortes xeados e reflectindo a luz e o calor ao medio día, por dicilo en palabras de Gonzalo López Abente.
É nun documento galego de antes do ano 1000, onde se atopa a primeira referencia en lingua románica do nome de MESQUITA, feito que non bastou para que a nosa Universidade, se cadra mesmerizada por liñas de investigación alleas, procurase unha vía autóctona de explicación.
© Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas
Terra e Tempo (ISSN 1575-5517)
Avenida de Lugo, 219, 1º, 15703 • Santiago de Compostela • Galiza
981 57 02 65 – info#code#bautistaalvarez#code#org